Pierwsza Konferencja Naukowa z cyklu “Współczesne problemy nauk penalnych” pt. “Realizacja zasady kontradyktoryjności z punktu widzenia funkcjonalności instytucji prokuratury” – relacja

Pierwszej Konferencji Naukowej z cyklu “Współczesne problemy nauk penalnych“, pt. “Realizacja zasady kontradyktoryjności z punktu widzenia funkcjonalności instytucji prokuratury“. W dniu 22 listopada 2013 r. w Wydziale Zamiejscowym Uczelni Techniczno – Handlowej im. Heleny Chodkowskiej we Wrocławiu (dawniej Wyższa Szkoła Zarządzania i Prawa im. Heleny Chodkowskiej), odbyła się Pierwsza Konferencja Naukowa z cyklu “Współczesne problemy nauk penalnych”, poświęcona tematyce realizacji zasady kontradyktoryjności z punktu widzenia funkcjonalności instytucji prokuratury. Zapoczątkowała ona cykl spotkań dotyczących istotnych i aktualnych problemów nauk penalnych, w szczególności zachodzących współcześnie przemian polskiego procesu karnego, stanowiąc forum debaty naukowej i dyskusji w tym zakresie.

Konferencja została zorganizowana przez Wydział Prawa i Administracji Uczelni Techniczno – Handlowej im. Heleny Chodkowskiej w Warszawie (UTH), Wydział Zamiejscowy we Wrocławiu tejże Uczelni oraz Wyższą Szkołą Administracji i Biznesu im. Eugeniusza Kwiatkowskiego z Gdyni. Patronat nad konferencją objął Związek Zawodowy Prokuratorów i Pracowników Prokuratury oraz Fundacja Prokuratorów i Pracowników Prokuratury im. Ireny Babińskiej.

Uroczystego otwarcia konferencji dokonali: Rektor UTH – dr Sławomir Wiatr, dr Justyna Zylińska (Dziekan Wydziału Prawa i Administracji UTH w Warszawie) oraz dr Monika Filipowska – Tuthill (Dziekan Wydziału Zamiejscowego we Wrocławiu UTH). W słowie wstępnym powitano prelegentów i pozostałych uczestników konferencji, a także wyrażono nadzieję, że konferencja stanowić będzie miejsce inspirującej wymiany poglądów, odnosząc się zarówno do kwestii praktycznych, jak i dogmatyki prawa karnego procesowego.

Merytoryczna część Konferencji zastała podzielona na trzy panele. Pierwszy z nich – moderowany przez prof. zw. dr hab. Tomasza Kaczmarka (Wydział Prawa i Administracji UTH), zainicjowało wystąpienie prof. zw. dra hab. Cezarego Kuleszy (Wydział Prawa Uniwersytetu w Białymstoku), który dokonał merytorycznego wprowadzenia do zagadnień poruszanych w ramach konferencji, analizując rolę prokuratora w modelu postępowania przygotowawczego i rozprawy głównej w świetle nowelizacji wprowadzonej ustawą z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw.

Zagadnienia poruszone przez prof. zw. dra hab. Cezarego Kuleszę były kontynuowane w kolejnym wystąpieniu wygłoszonym przez prok. Tomasza Salwę (Fundacja Prokuratorów i Pracowników Prokuratury im. Ireny Babińskiej; Prokuratura Rejonowa Wrocław – Krzyki) oraz prok. Jacka Skałę (Związek Zawodowy Prokuratorów i Pracowników Prokuratury RP; Prokuratura Rejonowa Kraków Krowodrza), w którym odniesiono się do kwestii wpływu rozszerzenia kontradyktoryjności na czas trwania postępowań karnych oraz liczbę uniewinnień. Prelegenci podjęli się w nim udzielania odpowiedzi na istotne pytania, mianowicie: czy gruntowne przedefiniowanie polskiego procesu karnego nie zasługuje na całkowicie nowy Kodeks postępowania karnego, który zastąpiłby około 100 razy nowelizowany Kodeks z 1997 r.? Czy proponowane zmiany wpłyną na przyspieszenie procesu? Czy proces w kształcie proponowanym przez projektodawcę będzie procesem tańszym, czy też wygeneruje jeszcze większe niż obecnie koszty dla Skarbu Państwa? Udzielając odpowiedzi na powyższe pytania podkreślono, iż zarówno Komisja Kodyfikacyjna, jak i później Ministerstwo Sprawiedliwości, posiadające stosowny aparat legislacyjny powinny pokusić się o stworzenie nowej ustawy karno-procesowej. Jednocześnie sceptycznie odniesiono się do tezy, iż tak mocno eksponowana w uzasadnieniu projektu zwiększona kontradyktoryjność postępowania karnego samoistnie przyspieszy postępowanie. Proces w nowej formule będzie dłuższy, a w przypadku braku gruntownej reformy prokuratury sytuacja doprowadzi do paraliżu prowadzenia postępowań przygotowawczych. Zwrócono także uwagę, iż zmiany generować będą wyższe koszty niż wskazują na to kalkulacje odnoszące się do zmian.

Następnie Dr Tomasz Razowski (Okręgowa Rada Adwokacka we Wrocławiu; Łabuda Razowski Wojciechowski adwokacka spółka partnerska) podjął w swoim wystąpieniu problematykę dychotomii oskarżycieli publicznych w postępowaniu w sprawach
o przestępstwa skarbowe. Konkluzja, jaka wynikała z podjętych przez Dra Tomasza Razowskiego rozważań sprowadzała się do stwierdzenia, iż brak jest uzasadnienia dla tradycyjnej w polskim prawie karnym skarbowym możliwości funkcjonowania przed sądem w sprawach o przestępstwa skarbowe dwóch niezależnych oskarżycieli publicznych. Brak ten – jak podkreślił dr Tomasz Razowski, jest przy tym widoczny zarówno na niwie rozważań aksjologicznych, jak i czysto prawnych. W konsekwencji – jak podkreślił Prelegent, skłania to do rozważenia postawienia postulatu de lege ferenda skreślenia przepisu art. 157 § 2 k.k.s. jako uregulowania, które nie tylko generuje niepotrzebne komplikacje praktyczne, ale nade wszystko (paradoksalnie) nierzadko stoi w poprzek głównej idei nowelizacji m.in. kodeksu karnego skarbowego dokonanej ustawą z 27 września 2013 r., sprowadzającej się do rzeczywistego poszerzenia zakresu kontradyktoryjności stadium jurysdykcyjnego.

Kolejny z Prelegentów – Dr Krzysztof Kozłowski (Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego; Trybunał Konstytucyjny) przedstawił referat pt. „Zasadnicze uwarunkowania prowadzenia procesu karnego w Polsce na podstawie Konstytucji RP oraz w świetle standardu międzynarodowego”. W swoim wystąpieniu podkreślił, iż funkcjonowanie poszczególnych organów państwa, również w tej newralgicznej sferze, jaką jest strzeżenie praworządności przez prokuraturę, znajduje swoje źródło, zasadnicze cele oraz ograniczenia w Konstytucji RP. W konsekwencji Prelegent zwrócił uwagę na fakt, iż wszelkie zmiany procedury karnej oraz modyfikacje ustroju organów ochrony prawa muszą być podporządkowane standardom wypływającym z ustawy zasadniczej oraz prawa międzynarodowego. Warto zatem przemyśleć, które z tych zasad obecna reforma uwzględnia, a które z nich mogą nie zostać zrealizowane. Nabiera to szczególnego znaczenia na płaszczyźnie zasady państwa prawnego oraz instytucji charakterystycznych dla tej tematyki – z pogranicza regulacji konstytucyjnej i formalno-procesowej – przykładowo takich jak prawo do sądu lub prawo do obrony. Istotnym punktem odniesienia – jak zauważył Dr Krzysztof Kozłowski, może być w tej sferze również kwestia dotrzymania zasady równego traktowania przez władze publiczne, a także kwestia zapewnienia efektywności ochrony porządku prawnego Rzeczpospolitej, w tym ścigania przestępstw, który to obowiązek w sposób szczególny spoczywa na prokuraturze.

Drugi panel moderowany był przez prof. zw. dr hab. Leszka Kubickiego (Wydział Prawa i Administracji Akademii Leona Koźmińskiego). Rozpoczął się on od wystąpienia mgr. Huberta Mazura (Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego) skoncentrowanego na zagadnieniu kontradyktoryjności jako narzędzia dochodzenia prawdy w procesie. W wystąpieniu Prelegent zwrócił uwagę, że kontradyktoryjny (dialektyczny) model procesu najlepiej służy dochodzeniu prawdy. Teza ta – dowodził w dalszej części wystąpienia mgr Hubert Mazur, uznawana za truizm, wymaga pogłębionego, krytycznego spojrzenia. Zapowiadane pogłębienie stopnia kontradyktoryjności wydaje się budzić w wielu środowiskach obawy co do porzucenia prawdy materialnej na rzecz jakiegoś rodzaju „prawdy formalnej”. Należy zatem rozważyć, czy kontradyktoryjność istotnie stanowi najlepszy sposób dochodzenia do prawdy czy też przeciwnie – proces kontradyktoryjny w większym stopniu niż to jest obecnie stanowi swoiste zagrożenie dla prawdy i daje mniejsze szanse na ustalenie rzeczywistego przebiegu zdarzeń, stanowiących podstawę skierowania przez oskarżyciela aktu oskarżenia.

Kolejne trzy referaty odnosiły się stricte do statusu prokuratora w świetle nowelizacji wprowadzonej przez ustawę z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw. Pierwszy z nich, zatytułowany „Zmiany dotyczące roli prokuratora w postępowaniu przygotowawczym i ich konsekwencje w stadium postępowania głównego”, wygłosił dr Zbigniew Wrona (Wydział Prawa i Administracji UTH). Z kolei problematykę roli prokuratora w kontradyktoryjnej rozprawie w świetle projektu nowelizacji kodeksu postępowania karnego podjęła prok. Ewa Dutczak (Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego; Prokuratura Rejonowa w Gdyni), koncentrując swoje wystąpienie na praktycznych aspektach wprowadzenia zmian proponowanych przez ustawę z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw. Prelegentka uznając co do zasady proponowane zmiany za zasadne, wyraziła jednocześnie pogląd, iż biorąc pod uwagę praktyczny aspekt ich wprowadzenia, nie można oprzeć się obawom, iż są logistycznie niemożliwe do wprowadzenia, bądź, ich wprowadzenie nie odniesie zamierzonego efektu. Tak sformułowaną tezę ilustrowała omówieniem problemów, związanych ze zmianą obowiązującej regulacji prawnej.

Natomiast zagadnienie uprawnień prokuratora w kontekście przysługującej mu inicjatywy dowodowej omówiły dr Katarzyna Boratyńska (Wydział Prawa Uniwersytetu
w Białymstoku)
 oraz dr Karolina Kremens (Wydział Prawa Administracji i Ekonomii, Uniwersytet Wrocławski). Prelegentki odniosły się do problematyki wprowadzania
z inicjatywy prokuratora do procesu – w ramach określonych przez prawo procesowe – źródeł dowodowych, ustosunkowując się do zmian w tym zakresie proponowanych przez ustawę
z dnia 27 września 2013 r.

Kolejny z prelegentów – dr Leszek Mering (Wyższa Szkoła Administracji i Biznesu im. Eugeniusza Kwiatkowskiego w Gdyni; Sąd Okręgowy w Gdańsku) przedstawił referat pt.. „Sąd apelacyjny czy sąd rewizyjny. Przyjęty model postępowania odwoławczego”. Przedmiotem podjętych przez Prelegenta rozważań była ocena zakresu postępowania odwoławczego, kognicji sądu odwoławczego oraz respektowania przyjętych zasad procesu karnego w kontekście uchwalonych w dniu 30 sierpnia 2013 roku zmian do ustawy karno-procesowej. Dr Leszek Mering zwrócił uwagę na fakt, iż zmiana modelu postępowania odwoławczego związana jest przede wszystkim z daniem szerokich możliwości postępowania dowodowego przed sądem odwoławczym oraz rozszerzeniem możliwości orzekania reformacyjnego przez sąd ad quem. Sąd odwoławczy otrzymał możliwość prowadzenia postępowania dowodowego, przy jednoczesnym uchyleniu zakazu prowadzenia postępowania co do istoty sprawy. Stąd też zakres postępowania dowodowego jest dość szeroki, choć wyznaczony zakazem przeprowadzenia tego postępowania na nowo od początku. Nowe ukształtowanie przepisu art. 452 § 2 k.p.k. – jak stwierdził konkludując dr Leszek Mering, pozwoli na uniknięcie sytuacji, w której wyrok byłby uchylony, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania tylko dlatego, że sąd odwoławczy skrępowany był zakazem prowadzenia dowodów co do istoty sprawy. Dowody w tym zakresie, które zostały przeprowadzone wadliwie lub w ogóle ich nie przeprowadził sąd pierwszej instancji będą mogły być bezpośrednio przeprowadzone przez sąd odwoławczy. W kontekście reformatoryjnego orzekania, a przede wszystkim apelacji na niekorzyść, uchylenie art. 454 § 2 k.p.k. jest efektem możliwych nowych ustaleń faktycznych dokonanych na etapie już postępowania odwoławczego.

Następnie głos zabrał dr Damian Gil (Katolicki Uniwersytet Lubelski im. Jana Pawła II), prezentując problem kontradyktoryjności po przemodelowaniu kodeksowych postępowań szczególnych.

Kolejny referat przedstawiła mgr Klaudia Krzymińska (Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego), analizując zagadnienie udziału oskarżyciela skarbowego w postępowaniu przygotowawczym i jurysdykcyjnym w świetle projektowanych zmian w kodeksie postępowania karnego. W szczególności Prelegentka skoncentrowała się na – jej zdaniem, najistotniejszych zmianach, wprowadzonych w art. 117 § 1 i 2 k.k.s normującego tryby postępowania w sprawach karnych skarbowych, usiłując udzielić odpowiedzi na pytanie czy zmiany te stanowią optymalne rozwiązanie, które pozwoli na właściwe stosowanie postępowania karnoskarbowego, czy też pomimo zapowiedzi, nie wniosą one w tym zakresie niczego nowego.

Trzecią część konferencji – moderowaną wspólnie przez prof. zw. dra hab. Leszka Kubickiego oraz prof. zw. dr hab. Tomasza Kaczmarka rozpoczęło wystąpienie dra Marka Chrabkowskiego (Wydział Prawa i Administracji, Wyższa Szkoła Administracji i Biznesu im. Eugeniusza Kwiatkowskiego w Gdyni) podejmujące temat „Wykorzystanie owoców czynu zabronionego jako dowodów w sprawie karnej”. Prelegent w swoim wystąpieniu nawiązał do zmian w Kodeksie postępowania karnego, wyrażających się dodaniem przepisu art. 168 a, stanowiącego o niedopuszczalności przeprowadzenia i wykorzystania dowodu uzyskanego dla celów postępowania karnego, za pomocą czynu zabronionego, o którym mowa w art. 1 § 1 k.k.”. W swojej wypowiedzi dr Marek Chrabkowski zawarł rozważania na temat wad i zalet takiego rozwiązania, a także wpływu tego przepisu na równość pozycji spierających się stron, która stanowi elementarny warunek kontradyktoryjności postępowania sądowego.

Kolejny referat wygłosiła – dr Magdalena Kornak (Wydział Prawa i Administracji UTH) podejmując w nim temat „Badanie podejrzanego a dowodowe wykorzystanie materiałów pochodzących z badań eliminacyjnych – uwagi de lege lata i de lege ferenda”. W wystąpieniu dokonano interpretacji art. 74 § 1 k.p.k. i art. 192a § 1 k.p.k. w kontekście zmian nowelizacyjnych procedurę karną wprowadzających założenia kontradyktoryjnego procesu. Jednocześnie zwrócono uwagę na celowość pobierania materiału dowodowego w postępowaniu przygotowawczym w kontekście zmian treści art. 297 k.p.k. W dalszej części wystąpienia Prelegentka sprecyzowała charakter materiału zbędnego dla postępowania uzyskanego w trybie art. 192a k.p.k, poruszyła kwestie możliwości i warunków dopuszczalności przekształcenia uzyskanego materiału w dowód po przejściu postępowania przygotowawczego z fazy in rem w fazę in personam oraz ewentualnego wykorzystania w celach dowodowych tak uzyskanego materiału bez wyraźnej zgody oskarżonego, w sytuacji, gdy nie był zobowiązany do jego dostarczenia w oparciu o art. 74 § 1 k.p.k.

Wystąpienie dra Olafa Włodkowskiego (Wydział Prawa i Administracji UTH) skoncentrowało się na omówieniu zagadnienia – „Prawo ofiar przestępstw do uzyskiwania informacji o toczącym się postępowaniu karnym w świetle projektu nowelizacji Kodeksu postępowania karnego na tle dokumentów międzynarodowych”. Wypowiedź rozpoczęto od zasygnalizowania kierunków zmian, stanowiących kolejny krok na drodze dalszego wzmocnienia pozycji procesowej pokrzywdzonego, podyktowanych koniecznością realizacji standardów międzynarodowych. Następnie dokonano szczegółowej analizy tych, które związane są z prawem pokrzywdzonego do uzyskiwania informacji o toczącym się postępowaniu karnym, na które składają się zmiany dotyczące: przepisów nakładających obowiązek informowania pokrzywdzonego o przysługujących mu uprawnieniach; przepisy przewidujące prawo dostępu do akt toczącego się postępowania przygotowawczego i jurysdykcyjnego; przepisy nakładające na organy obowiązek informowania pokrzywdzonego o podjętych czynnościach; przepisy dotyczące udziału pokrzywdzonego w podejmowanych czynnościach oraz w posiedzeniach i rozprawie.

Z kolei „Kontradyktoryjność procesu a przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego – kilka uwag na tle nowych rozwiązań prawnych” to temat wystąpienia dra Grzegorza Kopczyńskiego (Wydział Prawa i Administracji UTH). W wystąpieniu tym zwrócono uwagę, że ustawodawca „wyrównując” szanse stron procesowych dopuszcza w większym niż dotąd zakresie możliwość korzystania z opinii wykonanej na zlecenie strony procesowej. Opinia prywatna – jak podkreślił Prelegent, poprzez zmianę redakcji przepisu art. 393 § 3 k.p.k. zyskuje szersze możliwości jej wykorzystania w procesie przeprowadzania dowodów jako dokument prywatny powstały dla celów postępowania karnego. Jednocześnie dr Grzegorz Kopczyński zwrócił uwagę na fakt, iż tak obecnie jak i na gruncie znowelizowanego kodeksu postępowania karnego nie może ona zastąpić dowodu z opinii biegłego. Może ona zyskać walor dowodu wtedy, gdy zostanie formalnie wprowadzona do materiału dowodowego przez powołanie w charakterze biegłego, osoby opracowującej opinię i jej przesłuchanie lub zlecenie jej przez organ procesowy wykonania ekspertyzy. Wystąpienie zakończono konkluzją, iż opinia prywatna może odegrać w procesie karnym istotną rolę w dochodzeniu do prawdy materialnej i realizacji zasady prawa do obrony.

Interesujące referaty wygłosiły także: mgr Katarzyna Kochel (Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego) – „Wpływ nowelizacji kodeksu postępowania karnego na przebieg postępowania dowodowego w postępowaniu przygotowawczym w zakresie regulacji dotyczących pokrzywdzonego”, mgr Julia Kubasik (Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego; adwokat) – „Zasada równości broni w postępowaniu sądowym w świetle projektu nowelizacji kodeksu postępowania karnego” oraz mgr Justyna Lisińska (Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Szczecińskiego) – „Rozważania o oskarżycielu posiłkowym w kontekście zasady kontradyktoryjności”.

Konferencję krótkim podsumowaniem, stanowiącym zarazem wprowadzenie do dyskusji, zakończyli prof. zw. dr hab. Leszek Kubicki oraz prof. zw. dr hab. Tomasz Kaczmarek.

Reasumując, walorem konferencji była nie tylko aktualność poruszanej tematyki, ale także to, iż stanowiła ona forum merytorycznej debaty przedstawicieli nauki, a także sędziów, prokuratorów i adwokatów. Niewątpliwie w ramach tego spotkania poruszono wiele ważkich kwestii, ale wciąż pozostają takie, które stanowią przyczynek do dyskusji.

KONKURS KRASOMÓWCZY im. Heleny Chodkowskiej

I Konkurs Krasomówczy im. Heleny Chodkowskiej odbył się 16 listopada 2013 roku Wyższej Szkoły Zarządzania i Prawa im. Heleny Chodkowskiej we Wrocławiu. Salę Sądową niniejszej uczelni po same brzegi wypełnili studenci prawa, psychologii sądowej dla prawników  i administracji z różnych lat, którzy przybyli na konkurs w charakterze słuchaczy. Do konkursu zgłosiło się 14 osób, w tym 2 osoby reprezentowały Uczelnię Heleny Chodkowskiej z Warszawy.

Przewodniczącym Jury była Dziekan Wyższej Szkoły Zarządzania i Prawa im. Heleny Chodkowskiej we Wrocławiu – dr Monika Filipowska, a członkami prof. dr hab. Ewa Ferenc-Szydełko, dr Joanna Filaber oraz specjalni goście – mec Bartosz Szymański i apl. adw. Anna Drozd.

Konkurs został rozpoczęty wygłoszeniem przez zaproszonych gości wzorcowej mowy, kończącej postępowanie przed Sądem I instancji, dla studentów. W roli obrońcy wystąpił znakomity mówca i karnista – adwokat Bartosz Szymański a w roli oskarżyciela utalentowana aplikantka adwokacka i doktorantka w Katedrze Postępowania Karnego na Uniwersytecie Wrocławskim – Anna Drozd.

W ramach przygotowań do Konkursu Krasomówczego studenci uczestniczyli 12 listopada 2013 r. w rozprawie sądowej z zakresu prawa karnego odwoławczego w Sądzie Okręgowym we Wrocławiu, gdzie mogli posłuchać przemówień adwokatów i prokuratora w sprawie związanej  z handlem narkotykami. W roli obrońcy wystąpiła apl. adw. Anna Drozd, która udostępniła studentom do zapoznania się akta niniejszej sprawy oraz apelację.

Konkurs zorganizowali Arleta Stefaniak – laureatka Konkursu Krasomówczego
w Warszawie oraz Bartosz Secewicz – przewodniczący Samorządu Studentów Wyższej Szkoły Zarządzania i Prawa im. Heleny Chodkowskiej we Wrocławiu, którzy prezentowali pary konkursowe i odczytywali treść ich kazusów.

W parze pierwszej zaprezentowały się studentki w kazusie karnym: Irmina Osman, studentka II roku psychologii sądowej dla prawników w roli oskarżyciela oraz Alicja Niedbała z II roku prawa, w roli obrońcy.

Drugą parę tworzyły w kolejnym kazusie karnym studentki z II roku prawa: Angelika Kret w roli oskarżyciela oraz Karolina Skrzipczyk w roli obrońcy.

Kolejną parą, prezentującą kazus cywilny był Adam Walas z V roku prawa, reprezentujący Uczelnię Heleny Chodkowskiej z Warszawy w roli pełnomocnika powoda oraz Adrianna Wyrębkiewicz, studentka II roku psychologii sądowej dla prawników w roli pełnomocnika pozwanego.

Czwartą parą, w kazusie z prawa karnego byli również studenci II roku: Paweł Jagielski, studiujący prawo, który prezentował stanowisko oskarżyciela oraz Agnieszka Bargiel w stanowisku obrońcy, studiująca psychologię sądową dla prawników.

Kolejną parą w kazusie cywilnym, wystąpili studenci: Piotr Firmanty, student II roku prawa jako pełnomocnik powoda oraz Monika Kolwas, studentka IV roku prawa, reprezentująca uczelnię w Warszawie, jako pełnomocnik pozwanego.

W parze szóstej wystąpili Anna Mierzwa, studentka II roku psychologii sądowej dla prawników, pełniąca rolę oskarżyciela oraz Piotr Grzechnik, student IV roku prawa, sprawujący rolę obrońcy w kazusie z prawa karnego.

No i parę siódmą stanowiło dwóch studentów prawa z V roku, którzy wygłaszali mowę
z zakresu prawa karnego: Piotr Bębenek w roli oskarżyciela oraz Przemysław Sikorski w roli obrońcy.

Po burzliwej i długiej naradzie, adwokat Bartosz Szymański, w swoim wystąpieniu, podkreślili wysoki poziom wszystkich przemówień konkursowych oraz udzielił fachowych porad
i uwag uczestnikom. Werdykt Jury był następujący:

I miejsce – Angelika Kret (III rok prawa) i Piotr Bębenek (V rok prawa)

II miejsce – Monika Kolwas (IV rok prawa)

Wyróżnienie – Anna Mierzwa (II rok psychologii sądowej dla prawników) i Paweł  Jagielski (II rok prawa)

Główną nagrodą w konkursie były książki, które zostały ufundowane przez Panią Dziekan Wyższej Szkoły Zarządzania i Prawa im. Heleny Chodkowskiej we Wrocławiu. Oprócz nagród rzeczowych wszyscy uczestnicy otrzymali certyfikaty, zaświadczające czynne uczestniczenie w konkursie krasomówczym.

I Konkurs Krasomówczy we Wrocławiu już za nami!

W dniu 16 listopada 2013 r. w Wyższej Szkole Zarządzania i Prawa im. Heleny Chodkowskiej we Wrocławiu odbył się I Konkurs Krasomówczy. Salę Sądową po brzegi wypełnili studenci prawa, psychologii sądowej dla prawników i administracji z różnych lat, którzy przybyli na Konkurs w charakterze słuchaczy. Do Konkursu zgłosiło się 14 osób, w tym dwoje reprezentantów Uczelni Heleny Chodkowskiej z Warszawy.

W skład Jury weszli: Pani Dziekan Wydziału Zamiejscowego we Wrocławiu – Dr Monika Filipowska-Tuthill w roli przewodniczącej składu sędziowskiego, Pani Prof. dr hab. Ewa Ferenc-Szydełko, Pani Dr Joanna Filaber oraz Goście specjalni – Mec. Bartosz Szymański i Apl. adw. Anna Drozd.

Konkurs rozpoczął się od wygłoszenia przez zaproszonych gości wzorcowej mowy, kończącej postępowanie przed Sądem I instancji, dla studentów. W roli obrońcy wystąpił znakomity mówca i karnista – Adwokat Bartosz Szymański, a w roli oskarżyciela utalentowana Aplikantka adwokacka i doktorantka w Katedrze Postępowania Karnego na Uniwersytecie Wrocławskim – Anna Drozd.

Następnie zaprezentowali się uczestnicy Konkursu:

W kazusach z prawa karnego mogliśmy oglądać:

  • Irmina Osman (II roku psychologii sądowej dla prawników) w roli oskarżyciela oraz Alicja Niedbała (II roku prawa) w roli obrońcy;
  • Angelika Kret (II roku prawa) w charakterze oskarżyciela oraz Karolina Skrzipczyk (II roku prawa) jako obrońca;
  • Paweł Jagielski (II roku prawa) na stanowisku oskarżyciela oraz Agnieszka Bargiel (II roku psychologii sądowej dla prawników) na stanowisku obrońcy;
  • Anna Mierzwa (II roku psychologii sądowej dla prawników) pełniąca rolę oskarżyciela oraz Piotr Grzechnik (IV rok prawa) w roli obrońcy;
  • Piotr Bębenek (V rok prawa) jako oskarżyciel oraz Przemysław Sikorski (V rok prawa) jako obrońca.

W kazusach cywilnych natomiast wystąpili:

  • Adam Walas (V roku prawa, reprezentujący Uczelnię Heleny Chodkowskiej z Warszawy) w roli pełnomocnika powoda oraz Adrianna Wyrębkiewicz (II roku psychologii sądowej dla prawników) w roli pełnomocnika pozwanego;
  • Piotr Firmanty (II roku prawa) jako pełnomocnik powoda oraz Monika Kolwas (IV rok prawa, reprezentująca Uczelnię w Warszawie) jako pełnomocnik pozwanego.

Po burzliwej i długiej naradzie, adwokat Bartosz Szymański, w swoim wystąpieniu, podkreślili wysoki poziom wszystkich przemówień konkursowych oraz udzielił fachowych porad i uwag uczestnikom. Werdykt Jury był następujący:

I miejsce – Angelika Kret (III rok prawa) i Piotr Bębenek (V rok prawa)
II miejsce – Monika Kolwas (IV rok prawa)
Wyróżnienie – Anna Mierzwa (II rok psychologii sądowej dla prawników) i Paweł Jagielski (II rok prawa)

Główną nagrodą w konkursie były książki, które zostały ufundowane przez Panią Dziekan Wyższej Szkoły Zarządzania i Prawa im. Heleny Chodkowskiej we Wrocławiu. Oprócz nagród rzeczowych wszyscy uczestnicy otrzymali certyfikaty, zaświadczające czynne uczestniczenie w konkursie krasomówczym.

Organizatorami Konkursu byli: Pani Arleta Stefaniak – laureatka Konkursu Krasomówczego

w Warszawie oraz Pan Bartosz Secewicz – Przewodniczący Samorządu Studentów Wyższej Szkoły Zarządzania i Prawa im. Heleny Chodkowskiej we Wrocławiu.

Poniżej zapraszamy do obejrzenia fotorelacji z niniejszego wydarzenia.

Pomaga czy przeszkadza? – czyli jasnowidz w śledztwie policyjnym

W dniu 6 listopada w naszej Uczelni odbył się gościnny wykład nt.: „Wykorzystanie i skuteczność niekonwencjonalnej metody śledczej na przykładzie jasnowidza Krzysztofa Jackowskiego”. Wykład przeprowadził Krzysztof Jackowski. Prelegentami byli: Pan Krzysztof Janoszek, który reprezentował Wyższą Szkołę Policji w Szczytnie oraz Pan Krzysztof Jackowski. Krzysztof Jackowski zajmuje się jasnowidzeniem od ponad 20 lat. Pomagając policji z całej Polski rozwikłał wiele spraw kryminalnych.  Krzysztof Jackowski zasłużył się głównie ze spraw kryminalnych. Krzysztof Jackowski znany jest również z udziału w Eksperymencie Jasnowidz emitowanym w telewizji Polsat w 2001 roku. Po wykładzie byliśmy świadkami ożywionej dyskusji, gdyż temat bardzo zainteresował studentów różnych uczelni.